Teatr polski po 1989 roku WR/R/TrPol89-L
Celem zajęć jest zaprezentowanie studentom najciekawszych poszukiwań formalnych i tematycznych polskiego teatru – indywidualnych i generacyjnych. Jak wyglądała sytuacja polskiego teatru w 1989 roku u progu wolności? Jakie zmiany strukturalne i repertuarowe zostały przeprowadzone po roku 1989? Kiedy zaczęliśmy mówić o nowym pokoleniu? Anatomia sukcesu nowego teatru po 1997 roku. Strategie reżyserskie i wizerunkowe polskich twórców teatralnych: czy wciąż są godne naśladowania lub dlaczego zostały całkowicie zapomniane. Czym się różni teatr społeczeństwa głodnego i teatr społeczeństwa sytego? Czy zawsze nowa miniepoka to nowy repertuar? Jak teatr odpowiada na rzeczywistość?
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty uczenia się
Studenci otrzymają narzędzia do rozmowy o polskim teatrze, który był przed nimi, zapoznają się z repertuarem i wydarzeniami, którymi żyła kiedyś ich obecna publiczność. Zwłaszcza widz 50 plus, najaktywniejszy odbiorca. Znajomość olśnień scenicznych sprzed lat, przeżyć pokoleniowych innych generacji zawsze umożliwia dialog międzypokoleniowy. Powstaje wspólna platforma identyfikacji. Znajomość historii najnowszej polskiego teatru, wiedza, gdzie szukać wcześniejszych odpowiedzi na pytania, które ich dziś nurtują, umożliwi studentom nawiązanie nici porozumienia z dyrektorami, aktorami i widzami.
Kryteria oceniania
Przedmiot kończy się egzaminem. Rozmowa dotyczy jednej wybranej mini-epoki z najnowszych dziejów polskiego teatru. Ocena końcowa wynika z trzech elementów. Wiedza zaprezentowana na egzaminie (40 procent). Aktywność na zajęciach (20 procent). Frekwencja (20 procent).
Literatura
Monografie artystów i teatrów polskich działających po roku 1989.
Artykuły prasowe, próby syntezy i polemiki związane z najważniejszymi wydarzeniami lat 1989-2025. Autorskie przewodniki po wybranym okresie. Fragmenty legendarnych spektakli zarejestrowanych na video.