Seminarium reżyserskie 8 WR/R/PR/SemRez8(k)

K_U11 rozwiązywać problemy inscenizacyjne związane ze zjawiskami nadprzyrodzonymi, magicznymi, cudownymi poprzez zastosowanie
chwytów scenograficznych i technicznych, tricków iluzjonistycznych oraz posługiwać się metaforycznym skrótem w budowaniu znaczeń i
wyrazu artystycznego
K_W07 orientuje się w kanonie dramatu polskiego i światowego, począwszy od antyku po współczesne polimorficzne formy scenariuszy
oraz w kanonie polskiej i światowej literatury pięknej
K_W10 określa główne kierunki i koncepcje filozoficzne w ich historycznym porządku, szczególnie w zagadnieniach korespondujących z
problematyką teatru i dramatu, stanowiących ich myślowe i aksjologiczne zaplecze oraz dostarczających narzędzi do ich rozumienia i
analizy
K_W11 wykazuje się znajomością podstawowych metod analizy i interpretacji różnych wytworów kultury właściwych dla wybranych
tradycji, teorii lub szkół badawczych w zakresie teatru i dramatu
K_U02 analizować dramat pod względem struktury formalnej, znaczenia, przesłania w kontekście wiedzy o kulturze, historii, psychologii
społecznej i psychologii osobowości oraz odnajduje treści aktualne dla współczesnego widza; w nowatorski sposób interpretować tekst,
wyrażając własny stosunek do rzeczywistości
K_U03 stosować techniki myślenia twórczego (heurystyczne) w określonych sytuacjach decyzyjnych, jak również wykorzystywać je do rozwoju własnej osobowości artystycznej
K_U04 skonstruować scenariusz, dokonać adaptacji dzieła literackiego, napisać utwór dramatyczny – zgodnie z regułami
dramaturgicznymi, przekształcając je na język teatru, filmu, telewizji, radia
K_U06 posługiwać się konwencjami teatralnymi, stylistycznymi i metaforą teatralną w tworzeniu własnych koncepcji, opartych na
niezależnej wyobraźni, intuicji i emocjonalności
K_U07 konstruować i realizować oryginalną, indywidualną, czytelną wypowiedź twórczą (przedstawienie teatralne, słuchowisko radiowe,
mała forma filmowa i telewizyjna, video-art), zgodną z własną hierarchią wartości i subiektywnym postrzeganiem świata, używając
niebanalnej formy; stworzyć własny język teatralny
K_U09 formułować w czytelny sposób i stawiać zadania artystyczne współtwórcom i ekipie technicznej; ocenić poszczególne etapy pracy,
aby nadać im zaplanowany kierunek artystyczny
K_U10 zbudować zdarzenie teatralne, pozawerbalną strukturę konfliktu, określić działanie postaci, stosować wiedzę z zakresu
konstruowania roli do prawidłowego budowania relacji interpersonalnych i napięć dramatycznych, opowiedzieć historię, używać czytelnych
znaków scenicznych
K_U15 precyzyjnie formułować i stawiać zadania aktorskie, posługując się wiedzą na temat prowadzenia aktora i wykorzystywać metody
K. Stanisławskiego, M. Czechowa, L. Strasberga, D. Donnellana, J. Grotowskiego i inni w różnych gatunkach i typach teatru
K_K04 przeciwdziałania negatywnym napięciom, jakie wiążą się z tworzeniem teatru, stwarzając współtwórcom poczucie bezpieczeństwa
w ich pracy
K_K05 rozstrzygania problemów i prowadzenia negocjacji w sytuacji sprzeczności racji artystycznych, technicznych i finansowych
K_K07 krytycznej oceny odbieranych treści, samooceny oraz konstruktywnej krytyki w stosunku do działań innych osób
K_K08 efektywnego komunikowania się i inicjowania działań w społeczeństwie
K_K09 wypełniania roli społecznej absolwenta uczelni artystycznej

Seminarium reżyserskie realizowane w modelu zajęć indywidualnych w relacji Prowadząca – Osoba Studiująca, służące wspomaganiu indywidualnych predyspozycji studentów w dziedzinie reżyserii; korekta indywidualna w trakcie samodzielnych prac studenckich nad wybranymi scenami – sprawdzanie,
czy student rozumie i rozwija postanowione na wstępie zadanie; nadzór nad przygotowywanymi na egzamin etiudami reżyserskimi. Ocenie podlega umiejętność podejmowania świadomych decyzji artystycznych i planowania oraz organizacji pracy, umiejętność uzasadniania decyzji oraz twórczego rozwiązywania problemów reżyserskich.

Ocena końcowa uwzględnia:
1. 50% – ocena egzaminu, czyli publicznego pokazu etiudy teatralnej , ocenianego pod kątem: samodzielnej realizacji założenia reżyserskiego i odpowiedzi na zadany temat/problem, budowy dramaturgii, pracy z zespołem aktorskim i formułowania zadań aktorskich, organizacji przestrzeni scenicznej, wykorzystania środków wyrazu teatralnego, indywidualnej ekspresji i oryginalności artystycznej oraz spójności koncepcji;

2. 50% – oceny procesu pracy, uwzględniającej zaangażowanie, systematyczność, kreatywność, samodzielność, organizację pracy, rozwój warsztatu reżyserskiego, umiejętność współpracy oraz twórczą odpowiedź na uwagi i zadania formułowane przez prowadzącą.

Literatura podstawowa:
– Utwory literackie wybrane przez prowadzącą (opcjonalnie, także przez studiujących) do inscenizacji,
Literatura uzupełniająca:
– "Praca aktora nad rolą" Konstantin Stanisławski,
– "Praca aktora nad sobą" cz. I i II Konstantin Stanisławski,
– "O technice aktora" Michaił Czechow,
– "Podstawy gry aktorskiej" Margarete Schuler, Stephanie Harrer,
– "Aktor i cel" Declan Donnelan,
– "Impro. Spoontaniczne kreowanie świata" Keith Johnstone,
– "Improwizacja teatralna według Keitha Johnstone'a" Oskar Hamerski,
– "Technika montażu filmowego" Karel Reisz, Gavin Millar,
– "W mgnieniu oka. Sztuka montażu filmowego" Walter Murch,
– "Scenariusz na miarę XXI wieku" Linda Aronson,
– "Przesłuchanie. " Michael Shurtleff
– "Powtórka z całości" i/lub "Podwójne spojrzenie" Andrzej Wajda,
– "Adaptacja. Skrzynka z narzędziami – podręcznik dramaturgiczny" Marta Miłoszewska.