Podstawy pracy z kamerą WR/R/PPzK-Z
Tu poprawiłabym jedną ważną rzecz: skoro „Podstawy pracy z kamerą” są wykładem, usuwamy „kurs ma charakter warsztatowo-wykładowy”. Reszta jest bardzo dobra. Lekko też porządkuję język, żeby nie dublował skróconego opisu.
PL — wersja poprawiona
Zajęcia poświęcone są nauce języka filmowego oraz rozwijaniu umiejętności jego świadomego użycia w procesie przekładu tekstu na obraz. Kurs ma charakter wykładowy i prowadzony jest analogicznie do nauki języka obcego – poprzez stopniowe poznawanie elementów języka filmu, zasad jego „gramatyki”, analizę przykładów oraz ćwiczenie ich zastosowania.
Punktem wyjścia jest tekst źródłowy – literacki, dziennikarski, dokumentalny lub autorski – który w toku zajęć podlega analizie i adaptacji do formy scenariusza. Następnie scenariusz przekładany jest na scenopis, rozumiany jako zapis decyzji wizualnych i narracyjnych podejmowanych przy użyciu języka filmowego. Zajęcia przygotowują studentów do świadomego operowania ujęciem, sceną i sekwencją jako podstawowymi jednostkami znaczenia w filmie.
Tematyka zajęć (zakres treści)
- język filmu jako system znaków – film jako forma komunikacji wizualnej,
- ujęcie jako podstawowa jednostka języka filmowego,
- relacja: ujęcie – scena – sekwencja,
- myślenie ujęciami: obraz jako nośnik znaczenia,
- punkt widzenia, perspektywa, relacja widz–bohater,
- rola montażu w budowaniu sensu i narracji,
- struktura opowieści a decyzje wizualne,
- tekst źródłowy: analiza i interpretacja materiału,
- proces adaptacji tekstu źródłowego do formy scenariusza,
- scenariusz jako etap pośredni między tekstem a obrazem,
- scenopis jako narzędzie przekładu scenariusza na język filmu,
- analiza przykładów filmowych pod kątem zastosowania języka filmowego,
- ćwiczenia polegające na przekładzie tekstu na rozwiązania wizualne,
- omówienie i korekta przygotowanych scenopisów,
- podsumowanie kursu – język filmu jako narzędzie twórcze.
Układ i liczba tematów mogą ulec modyfikacji w zależności od dynamiki grupy.
Formy i metody dydaktyczne
- wykład problemowy,
- analiza fragmentów filmowych,
- ćwiczenia polegające na przekładzie tekstu na obraz,
- praca z przykładami scenariuszy i scenopisów,
- dyskusja i omówienie prac studentów.
|
W cyklu 2025/26-Z:
Zajęcia poświęcone są praktycznej nauce języka filmowego oraz rozwijaniu umiejętności jego świadomego użycia w procesie przekładu tekstu na obraz. Kurs ma charakter warsztatowo-wykładowy i prowadzony jest analogicznie do nauki języka obcego – poprzez stopniowe poznawanie elementów języka filmu, zasad jego „gramatyki” oraz ćwiczenie ich zastosowania. Punktem wyjścia pracy jest tekst wyjściowy (literacki, dziennikarski, dokumentalny lub autorski), który w toku zajęć podlega analizie i adaptacji do formy scenariusza. Następnie scenariusz przekładany jest na scenopis, rozumiany jako zapis decyzji wizualnych i narracyjnych podejmowanych przy użyciu języka filmowego. Zajęcia przygotowują studentów do świadomego operowania ujęciem, sceną i sekwencją jako podstawowymi jednostkami znaczenia w filmie. Tematyka zajęć (zakres treści) Język filmu jako system znaków – film jako forma komunikacji wizualnej Ujęcie jako podstawowa jednostka języka filmowego Relacja ujęcie – scena – sekwencja Myślenie ujęciami: obraz jako nośnik znaczenia Punkt widzenia, perspektywa, relacja widz–bohater Rola montażu w budowaniu sensu i narracji Struktura opowieści a decyzje wizualne Tekst wyjściowy: analiza i interpretacja materiału źródłowego Proces adaptacji tekstu wyjściowego do formy scenariusza Scenariusz jako etap pośredni między tekstem a obrazem Scenopis jako narzędzie przekładu scenariusza na język filmu Analiza przykładów filmowych pod kątem użycia języka filmowego Ćwiczenia polegające na przekładzie tekstu na rozwiązania wizualne Omówienie i korekta przygotowanych scenopisów Podsumowanie kursu – język filmu jako narzędzie twórcze (układ i liczba tematów mogą ulec modyfikacji w zależności od dynamiki grupy) Formy i metody dydaktyczne wykład problemowy, analiza fragmentów filmowych, ćwiczenia praktyczne polegające na przekładzie tekstu na obraz, praca z przykładami scenariuszy i scenopisów, dyskusja i omówienie prac studentów. |
W cyklu 2026/27-Z:
Zajęcia poświęcone są praktycznej nauce języka filmowego oraz rozwijaniu umiejętności jego świadomego użycia w procesie przekładu tekstu na obraz. Kurs ma charakter warsztatowo-wykładowy i prowadzony jest analogicznie do nauki języka obcego – poprzez stopniowe poznawanie elementów języka filmu, zasad jego „gramatyki” oraz ćwiczenie ich zastosowania. Punktem wyjścia pracy jest tekst wyjściowy (literacki, dziennikarski, dokumentalny lub autorski), który w toku zajęć podlega analizie i adaptacji do formy scenariusza. Następnie scenariusz przekładany jest na scenopis, rozumiany jako zapis decyzji wizualnych i narracyjnych podejmowanych przy użyciu języka filmowego. Zajęcia przygotowują studentów do świadomego operowania ujęciem, sceną i sekwencją jako podstawowymi jednostkami znaczenia w filmie. Tematyka zajęć (zakres treści) Język filmu jako system znaków – film jako forma komunikacji wizualnej Ujęcie jako podstawowa jednostka języka filmowego Relacja ujęcie – scena – sekwencja Myślenie ujęciami: obraz jako nośnik znaczenia Punkt widzenia, perspektywa, relacja widz–bohater Rola montażu w budowaniu sensu i narracji Struktura opowieści a decyzje wizualne Tekst wyjściowy: analiza i interpretacja materiału źródłowego Proces adaptacji tekstu wyjściowego do formy scenariusza Scenariusz jako etap pośredni między tekstem a obrazem Scenopis jako narzędzie przekładu scenariusza na język filmu Analiza przykładów filmowych pod kątem użycia języka filmowego Ćwiczenia polegające na przekładzie tekstu na rozwiązania wizualne Omówienie i korekta przygotowanych scenopisów Podsumowanie kursu – język filmu jako narzędzie twórcze (układ i liczba tematów mogą ulec modyfikacji w zależności od dynamiki grupy) Formy i metody dydaktyczne wykład problemowy, analiza fragmentów filmowych, ćwiczenia praktyczne polegające na przekładzie tekstu na obraz, praca z przykładami scenariuszy i scenopisów, dyskusja i omówienie prac studentów. |
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty uczenia się
umiejętność rozumienia zasad funkcjonowania języka filmowego,
umiejętność analizowania tekstu wyjściowego pod kątem jego potencjału wizualnego,
umiejętność przekształcania tekstu wyjściowego w scenariusz,
umiejętność przygotowania scenopisu jako zapisu decyzji wizualnych,
umiejętność świadomego operowania ujęciem, sceną, sekwencją i montażem,
umiejętność komunikowania i uzasadniania swoich decyzji wizualnych w pracy zespołowej.
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest aktywny udział w zajęciach oraz samodzielne przygotowanie scenopisu stanowiącego filmowy przekład tekstu wyjściowego.
Ocenie podlega stopień opanowania podstaw języka filmowego oraz umiejętność świadomego przekładania tekstu na obraz. Pod uwagę brane są w szczególności: trafność i czytelność decyzji dotyczących inscenizacji sceny, doboru ujęć, planów, punktu widzenia kamery, ruchu kamery, przestrzeni, rytmu i montażu oraz umiejętność uzasadnienia własnych wyborów reżyserskich.
Scenopis stanowi 80% oceny końcowej. Aktywny udział w zajęciach, przygotowanie i regularna obecność stanowią 20% oceny końcowej.
Praktyki zawodowe
Literatura
Materiały filmowe prezentowane podczas zajęć.
Fragmenty scenariuszy i scenopisów omawiane podczas zajęć.
Teksty i materiały dydaktyczne wskazane przez prowadzącą w trakcie kursu.
|
W cyklu 2025/26-Z:
Literatura polecana przez wykładowcę: How to Build a Great Screenplay by DAVID HOWARD The Tools Of Screenwriting by DAVID HOWARD Save The Cat by BLAKE SNYDER The Art of the Film Director by TOM KINGDOM |
W cyklu 2026/27-Z:
Literatura polecana przez wykładowcę: How to Build a Great Screenplay by DAVID HOWARD The Tools Of Screenwriting by DAVID HOWARD Save The Cat by BLAKE SNYDER The Art of the Film Director by TOM KINGDOM |
Uwagi
|
W cyklu 2025/26-Z:
warunkiem zaliczenie przedmiotu jest: przygotowanie pracy zaliczeniowej w formie scenopisu będącego efektem przekładu tekstu wyjściowego na język filmu. |
W cyklu 2026/27-Z:
Ocenie podlega stopień opanowania podstaw języka filmowego oraz umiejętność świadomego przekładania tekstu na obraz. Pod uwagę brane są w szczególności: trafność i czytelność decyzji dotyczących sposobu inscenizacji sceny, doboru ujęć, planów, punktu widzenia kamery, ruchu kamery, przestrzeni, rytmu i montażu oraz umiejętność uzasadnienia własnych wyborów reżyserskich. Scenopis – 80% oceny końcowej. |