Historia sztuki I WR/R/PO/HistSzt-Z
Wykład nie będzie miał charakteru chronologicznego kursu historii sztuki. Proponuję autorskie zajęcia, w których przy okazji omawiania rozmaitych zjawisk w sztuce poruszone zostaną zagadnienia dotyczące historii kultury i obyczaju, dziejów literatury, teatru i filmu. Znajdą się tu przede wszystkim odniesienia do współczesności, która coraz bardziej zagrożona jest utratą poczucia stylu i formy. Wszystkie wykłady będą bogato ilustrowane projekcjami, a także filmami video.
W wykładach poruszone zostaną następujące zagadnienia:
STYL
Historia pojęcia "styl" w odniesieniu do sztuki i architektury. Pojęcia pokrewne. Różnorodność stylistyczna w sztuce dawnej. Styl w sztuce XIX wieku. Stylizacje.
SZTUKANOWOCZESNAcz.I
Przełom w tradycji. Narodziny nowoczesności. Nowoczesność i ponowoczesność.
Lektura uzupełniająca: Artyści o sztuce, red.E.Grabska i H.Morawska Warszawa 1977
SZTUKANOWOCZESNAcz.II
Szok i skandal w dziejach sztuki. Kierunki i tendencje w sztuce najnowszej.
Lektura uzupełniająca: Art now, red.Uta Grosenick, Kolonia 2008
Performans i zwrot performatywny w sztuce XX wieku Lektury uzupełniające:Marvin Carlson, Performans, Warszawa 2007 R.L.Goldberg, Performance- live art since the 60s, London 1998
Światło obrazu - SZTUKA FOTOGRAFII od Daguerre`a po Nan Golding Historia fotografii artystycznej. Najwięksi FOTOGRAFOWIE XX wieku Lektura uzupełniająca: R.Barthes, Światło obrazu, Warszaw 2001; Fotografia XX wieku, Kolonia 2001
DROGIMASEKcz.I Maska - forma, funkcja, symbol - znaczenie masek w kulturze (antropologia, etnologia,historiasztuki) DROGIMASEKcz.II Karnawał - Maskarada -Maska w teatrze
POLSKA SZTUKA WSPÓŁCZESNA I - sztuka polska po 1945
POLSKA SZTUKA WSPÓŁCZESNA II
Lektura uzupełniająca: Współczesna sztuka polska, praca zbiorowa, Warszaw 1981;W. Włodarczyk, Sztuka polska 1918 - 2000 , Warszawa 2000;
A.Rottenberg, Sztuka w Polsce 1945-2005, Warszawa 2006.
MALARSTWO POLSKIE okresu II RZECZPOSPOLITEJ
Lektura uzupełniająca: J.Pollakówna, Malarstwo polskie między wojnami 1918-39, Warszawa 1982
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty uczenia się
student rozumie i posługuje się podstawowymi kategoriami używanymi w badaniach nad sztuką
student orientuje się w głównych nurtach, tendencjach, stylach i teoriach sztuk plastycznych i architektury
student rozpoznaje style i konwencje w sztukach plastycznych i architekturze
student prawidłowo interpretuje znaki, symbole i konwencje artystyczne;
student potrafi ze zrozumieniem operować stylem i formą plastyczną w kształtowaniu dzieła teatralnego
student wykorzystuje konwencje stylistyczne w kształtowaniu formy plastycznej przedstawienia teatralnego
Student inicjuje i prowadzi dyskusje dotyczące sztuki
student wykorzystuje wzorce leżące u podstaw kreacji artystycznej do własnej pracy twórczej w zespole (ze scenografem, kostiumologiem)
student świadomie i ze znawstwem współdziała w powstawaniu formy plastycznej widowiska
Kryteria oceniania
znajomość literatury przedmiotu – 20% , udział w dyskusji – 40%, referat – 20%, egzamin ustny – 20%
znajomość literatury przedmiotu – 20% , udział w dyskusji – 40%, referat – 20%, egzamin ustny – 20%
znajomość literatury przedmiotu – 20%, udział w dyskusji – 40%,referat – 20%, egzamin ustny – 20%
aktywność w zajęciach– 25%, referat – 25%, egzamin ustny – 50 %
aktywność w zajęciach– 25%, referat – 25%, egzamin ustny – 50 %
aktywność w zajęciach– 25%, referat – 25%, egzamin ustny – 50 %
aktywność w zajęciach– 20%, udział w dyskusji – 80%
aktywność w zajęciach– 25%, referat – 25%, egzamin ustny – 50 %
aktywność w zajęciach– 25%, referat – 25%, egzamin ustny – 50 %
Literatura
1. Podstawowa:
-Jan Białostocki, Sztuka cenniejsza niż złoto, Warszawa 1963.
-E. H. Gombrich, O sztuce, Warszawa 1997
-Wendy Beckett, Historia malarstwa. Wędrówki po historii sztuki Zachodu, Warszawa 1997.
-Nikolaus Pevsner, Historia architektury europejskiej, Warszawa 1978.
2. Uzupełniająca:
Podana przy tematach wykładów