Dramaturgia teatru lalek WSL/ATL/DTL-L
Analiza dramatologiczna zarówno polskiej klasyki lalkowej (np. sztuk Jana Wilkowskiego, Jana Ośnicy, Natalii Gołębskiej), jak i utworów pisarzy współczesnych (Piotra Tomaszuka, Tadeusza Słobodzianka, Marty Guśniowskiej, Roberta Jarosza, Moniki Milewskiej, Maliny Prześlugi, Michała Walczaka, Anny Andraki, Kuby Kaprala, Tomasza Kaczorowskiego i innych).
W przypadku sztuk obcych: analiza dramatologiczna zarówno klasyki lalkowej ("Faust", "Don Juan", sztuki z udziałem Poliszynela), jak i tekstów okresu awangardy (Edwarda G. Craiga, Federico Garcii Lorki, Alfreda Jarry’ego, Michela de Ghelderode) oraz sztuk współczesnych (Ulricha Huba, Karin Serres, Phillippe'a Dorina, Martina Baltscheita i innych).
Analizowanie i interpretowanie dawnej i nowej dramaturgii teatru lalek ma nie tylko przynieść studentom orientację w dawnej i współczesnej literaturze, ale uczulić ich na lalkarską perspektywę. Uczymy się, jak czytać utwory dramatyczne, by wydobyć z nich potencjał lalkowy i przekładać język literatury na język animacji.
|
W cyklu 2025/26-L:
Analiza dramatologiczna zarówno polskiej klasyki lalkowej (np. sztuk Jana Wilkowskiego, Jana Ośnicy, Natalii Gołębskiej), jak i utworów |
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza:
Absolwent zna repertuar związany ze specjalnością studiów (K_W03, P7S_WG, SzK_W03).
Posiada wiedzę, która umożliwia mu działanie sceniczne ze świadomością kontekstu historycznego i kulturowego oraz fundamentalnych dylematów współczesnej cywilizacji (K_W04, P7S_WK, H).
W pogłębionym stopniu zna i rozumie cechy aktora jako twórcy kultury i podmiotu konstytuującego struktury społeczne oraz zasady ich funkcjonowania (K_W05, P7S_WG, NS, Sz).
Rozumie zależności pomiędzy teorią a praktyką w aktorstwie, śpiewie i ruchu, a także pomiędzy inspiracją a kreacją twórczą i wykorzystuje tę wiedzę dla swojego dalszego rozwoju (K_W11, P7S_WG, Sz).
Umiejętności:
Analizuje tekst dramatyczny, scenariusz, lub inny materiał literacki pod kątem możliwości adaptacji, kompilacji czy innych zabiegów dotyczących konstruowania tekstu dla potrzeb zamierzonych koncepcji artystycznych (K_U02, P7S_UW, Sz).
Posiada umiejętność odejścia od zapisanego tekstu, improwizując z użyciem werbalnych i niewerbalnych środków ekspresji zgodnie z założoną koncepcją artystyczną (K_U04, P7S_UW, Sz).
Rozumie istotę konstrukcji tekstu scenariusza, samodzielnie ocenia tekst literacki i możliwości jego wykorzystania w procesie budowy dzieła teatralnego z użyciem środków teatru lalek (SATL_U01, P7S_UW, Sz).
Kompetencje społeczne:
Wykorzystuje doświadczenia zdobyte podczas procesu kształcenia w jasnym formułowaniu sądów i oczekiwań wobec partnerów scenicznych; jest gotów do krytycznej oceny odbieranych treści (K_K01, P7S_KK, H).
Analizuje i wyciąga wnioski z aktów twórczych w społecznym, naukowym i etycznym aspekcie (K_K10, P7S_KO, P7S_KR, H).
Kryteria oceniania
Semestr III - aktywny udział w zajęciach oraz wykonanie pracy zaliczeniowej pisemnej: zaliczenie
Semestr IV- aktywny udział w zajęciach oraz wykonanie pracy zaliczeniowej pisemnej i rozmowy egzaminacyjnej: zaliczenie na ocenę
Literatura
1. Teksty wskazanych dramatów zaczerpnięte z antologii, zbiorów autorskich oraz czasopism („Teatr Lalek”, Dialog”, „Nowe Sztuki dla Dzieci i Młodzieży”)
2. „Antologia klasycznych tekstów teatru lalek”, oprac. Henryk Jurkowski, t. I-III, Wrocław 1999-2003
3. Halina Waszkiel, „Dramaturgia polskiego teatru lalek”, Warszawa 2013
4. Jolanta Ewa Wiśniewska, „W poszukiwaniu ‘Złotego klucza’. Polska twórczość dramatyczna dla teatru lalek (1945-1970)”, Łódź 1999
5. „Dziecko i teatr w przestrzeni kultury”, pod red. Marty Karasińskiej i Grzegorza Leszczyńskiego, t. I: „Teatr w świecie”, t. II: „Świat w teatrze”, Poznań 2007
6. Henryk Jurkowski, „Dzieje literatury dramatycznej dla teatru lalek”, Wrocław 1991
7. „Kulturowe konteksty baśni”, pod red. Grzegorza Leszczyńskiego, t. I: „Rozigrana córa mitu”, Poznań 2005; t. II: „W poszukiwaniu straconego królestwa”, Poznań 2006
8. „Polskie sztuki dla teatru lalek. Antologia”, oprac. Wiesława Domańska i Stanisław Wilczek, Łódź 1984
9. „Sztuka dla dziecka jako forma komunikacji społecznej”, t. I pod red. Grzegorza Leszczyńskiego, t. II pod red. Marty Karasińskiej, Poznań 2009
10. Weronika Kostecka, "Baśń postmodernistyczna: przeobrażenia gatunku. Intertekstualne gry z tradycją literacką", Warszawa 2014
11. Jan Wilkowski, "Spowiedź w drewnie. Dramaty", wybór i oprac. H. Waszkiel, Warszawa 2020
Literatura szczegółowa będzie podawana na bieżąco do każdego tematu.
|
W cyklu 2025/26-L:
1. Teksty wskazanych dramatów zaczerpnięte z antologii, zbiorów autorskich oraz czasopism („Teatr Lalek”, Dialog”, „Nowe Sztuki dla |
Więcej informacji
Więcej informacji o poziomie przedmiotu, roku studiów (i/lub semestrze) w którym się odbywa, o rodzaju i liczbie godzin zajęć - szukaj w planach studiów odpowiednich programów. Ten przedmiot jest związany z programami: