Wstęp do preformatyki WOT/M/WstPerf
Zagadnienia poruszane na zajęciach:
Richard Schechner i początki performatyki
Marvin Carlson: performans jako przedmiot badań
Erving Goffman: teatr codzienności i odgrywanie ról społecznych
Jon McKenzie: „Performuj albo…” — performans, władza i efektywność
Erika Fischer-Lichte: estetyka i performatywność
J. L. Austin: performatywna moc słów
Victor Turner: rytuał, liminalność i proces społeczny
Diana Taylor: archiwum i repertuar
Rebecca Schneider: co pozostaje z performansu?
Judith Butler: performatywność płci i zgromadzeń
Performatyka i jej terytoria: między dyscyplinami i praktykami
Dariusz Kosiński: performatyka jako praktyka w(y)prowadzania
Donna Haraway: wiedze usytuowane i perspektywa częściowa
Joseph Roach: historia, pamięć i performans
Ewa Domańska: zwrot performatywny we współczesnej humanistyce
Peggy Phelan i Karen Barad: od nieobecności do posthumanistycznej performatywności
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty uczenia się
Wiedza
Osoba studiująca po zakończeniu kursu:
zna i rozumie podstawowe pojęcia, zagadnienia i metodologie performatyki oraz ich zastosowanie do analizy zjawisk teatralnych, kulturowych i społecznych / K_WOTM_W11
zna i rozumie związki między performatyką a wybranymi dyscyplinami nauk humanistycznych i społecznych, w szczególności filozofią, historią i historią idei / K_WOTM_W07
Umiejętności
Osoba studiująca po zakończeniu kursu:
potrafi wykorzystywać pojęcia i podstawowe narzędzia metodologii performatycznej do samodzielnej analizy wybranych zjawisk teatralnych, kulturowych i społecznych / K_WOTM_U01
potrafi uczestniczyć w debacie dotyczącej zagadnień performatyki oraz formułować i odpowiednio uzasadniać własne stanowisko / K_WOTM_U02
potrafi wykorzystywać wiedzę z zakresu performatyki do samodzielnego rozwijania własnych zainteresowań badawczych / K_WOTM_U07
Kompetencje społeczne
Osoba studiująca po zakończeniu kursu:
jest gotowa do krytycznej oceny własnej wiedzy z zakresu performatyki oraz do zasięgania opinii innych osób w przypadku trudności z samodzielnym rozwiązaniem problemu / K_WOTM_K02
jest gotowa do samodzielnej pracy obejmującej zbieranie, analizowanie i interpretowanie informacji dotyczących zjawisk performatywnych, rozwijanie własnych idei i formułowanie argumentacji / K_WOTM_K05
Kryteria oceniania
Dopuszczalne są 2 nieusprawiedliwione nieobecności na zajęciach.
Formą zaliczenia: analiza wybranej współczesnej praktyki kulturowej jako performansu.
Literatura
1. Richard Schechner, „Performatyka. Wstęp”
2. Marvin Carlson, „Performans”
3. Erving Goffman, „Człowiek w teatrze życia codziennego”
4. Jon McKenzie, „Performuj albo…”
5. Erika Fischer-Lichte, “Estetyka performatywności” / „Performatywność”
6. John Langshaw Austin, “Jak działać słowami”
7. Victor Turner, „Proces rytualny” / „Od rytuału do teatru”
8. Diana Taylor, „Archiwum i repertuar” / “Performans”
9. Rebecca Schneider, „Pozostaje performans”
10. Judith Butler, “Uwikłani w płeć”, “Zapiski o performatywnej teorii zgromadzeń”
10. „Performatyka terytoria”, praca zbiorowa, WUJ 2016
11. Dariusz Kosiński, „Performatyka w(y)prowadzenia”
12. Donna Haraway, „Wiedze usytuowane i przywilej częściowej/ograniczonej perspektywy ”
13. Joseph Roach, „Wprowadzenie: historia, pamięć i performans”
14. Ewa Domańska, “Zwrot performatywny we współczesnej humanistyce”
15. Peggy Phelan, “Unmarked: The Politics of Performance”
16. Karen Barad “Posthumanistyczna performatywność: ku rozumieniu, jak materia zaczyna mieć znaczenie”