Warsztat reżysera WOT/M/WarRez-L

W ramach warsztatu będziemy pracować nad stworzeniem reżyserskiej koncepcji spektaklu opartego na autorskim pomyśle. W trakcie spotkać będziemy poszukiwać sposobów na uporządkowanie i ustrukturyzowanie literackich tropów, indywidualnych zainteresowań, osobistej perspektywy i kontekstu społeczno-politycznego, które stanowią background koncepcji reżyserskiej. Zadamy sobie również pytanie o sprawczość teatru - zastanowimy się, jak działać w ramach teatru, aby jego znaczenie i strategie miały rezonowały wśród szerszego grona odbiorczyń? Czy to w ogóle możliwe? Posługując się przykładami dramaturgicznych ścieżek, wypracowywanych przez ostatnie lata wśród osób tworzących teatr, przyjrzymy się możliwościom angażowania w teatr i angażowania teatru w najbardziej palące społeczne wyzwania.

W cyklu 2026/27-L:

Zajęcia poświęcone są zagadnieniom związanym z teatrem lalek, teatrem maski, teatrem przedmiotu, teatrem figur oraz szeroko rozumianym teatrem ożywionej materii i metafory. W trakcie kursu uczestnicy poznają podstawowe pojęcia, tradycje i współczesne kierunki rozwoju teatru formy, analizując jego odrębny język artystyczny oraz możliwości komunikacyjne.
W części teoretycznej omówione zostaną funkcje i znaczenia lalek, masek oraz obiektów scenicznych w różnych kulturach i estetykach teatralnych. Szczególna uwaga zostanie poświęcona relacjom pomiędzy animatorem a animowaną formą, procesowi nadawania życia materii oraz sposobom budowania metafory i znaczeń poprzez ruch, obraz i transformację obiektów.
W części praktycznej studenci będą realizować ćwiczenia z zakresu animacji różnych typów lalek, masek, figur oraz przedmiotów codziennego użytku. Warsztaty obejmą zagadnienia związane z obecnością aktora w teatrze formy, budowaniem relacji między ciałem a obiektem, kompozycją obrazu scenicznego oraz tworzeniem krótkich etiud wykorzystujących środki charakterystyczne dla teatru ożywionej formy.
Istotnym elementem kursu będzie analiza teatru ożywionej metafory, w którym przedmiot, lalka, figura lub materia stają się nośnikami znaczeń wykraczających poza ich funkcję użytkową czy realistyczną reprezentację. Uczestnicy będą rozwijać umiejętność świadomego posługiwania się metaforą wizualną i dramaturgią obrazu w procesie tworzenia dział

Koordynatorzy przedmiotu

Agnieszka Jakimiak

Efekty uczenia się

Wiedza
Student po zakończeniu kursu:
- zna i rozumie w pogłębiony sposób fakty i zjawiska oraz teorie i metody dotyczące wiedzy o teatrze polskim i powszechnym, ze szczególnym naciskiem na zjawiska współczesne, oraz złożone zależności między nimi, także w powiązaniu z performatyką oraz dziedzinami takimi jak sztuki wizualne,
dramat, film, filozofia. K_WOTM_W01
- zna i rozumie powiązania między praktycznymi a teoretycznymi aspektami wiedzy o teatrze, w kontekście teatru, filmu i performance'u K_WOTM_W06

Umiejętności
Student po zakończeniu kursu:
- potrafi innowacyjnie wykorzystywać posiadaną wiedzę z zakresu wiedzy o teatrze w prowadzeniu badań naukowych oraz w pracy w instytucjach kultury i sektorze kreatywnym K_WOTM_U02
- potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę o teatrze, osadzoną w horyzoncie szeroko rozumianej humanistyki i działalności artystycznej, do własnego rozwoju zawodowego oraz kształcenia innych K_WOTM_U06

Kompetencje personalne i społeczne
Student po zakończeniu kursu:
- jest gotów do krytycznej oceny własnej wiedzy, posługiwania się nią w rozwiązywaniu problemów poznawczych i praktycznych oraz uznania autorytetu ekspertów w przypadku trudności z samodzielnym rozwiązaniem problemu K_WOTM_K02
- jest gotów do samodzielnego integrowania zdobytej wiedzy oraz podejmowania nowych działań – także w sytuacji ich złożoności oraz przy ograniczonym dostępie do niezbędnych informacji K_WOTM_K05

Kryteria oceniania

Obecność na zajęciach, aktywność, przygotowanie własnego projektu

Literatura

1. Erika Fischer‑Lichte, „Estetyka performatywności”
(oryg. Ästhetik des Performativen, tłum. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Wydawnictwo Księgarnia Akademicka, Kraków 2008)
2. Hans‑Thies Lehmann, „Teatr postdramatyczny”
(oryg. Postdramatisches Theater, tłum. Dorota Sajewska, Małgorzata Sugiera, Wydawnictwo Księgarnia Akademicka, Kraków 2009)
3. Tim Etchells, „Teatr i jego ślady” (oryg. Certain Fragments, tłum. Mateusz Borowski i Małgorzata Sugiera, Wydawnictwo Ha!art, Kraków 2008)
4. Marvin Carlson, „Teorie teatru. Wprowadzenie” (tłum. Agnieszka Gałecka i Anna Wieczorek, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2012)

W cyklu 2026/27-L:

Henryk Jurkowski, Metamorfozy teatru lalek w XX wieku.
Steve Tillis, Toward an Aesthetics of the Puppet.
Didier Plassard (red.), L’Acteur en effigie. Figures de l’homme artificiel dans le théâtre des XXe et XXIe siècles.
John Bell (red.), Puppets, Masks and Performing Objects.
Erika Fischer-Lichte, Estetyka performatywności.
Jurij Łotman, Struktura tekstu artystycznego (wybrane fragmenty dotyczące znaku i metafory).
Wybrane materiały audiowizualne dokumentujące współczesne realizacje teatru lalek, teatru przedmiotu i teatru formy.

Uwagi

W cyklu 2026/27-L:

W trakcie cyklu, ze względu na charakter grupy,, wykładowca może zmienić ilość zagadnień oraz sposób ich podejmowania.