Warszta praktyczny A WOT/M/WarPrA

W ramach warsztatu będziemy pracować nad stworzeniem reżyserskiej koncepcji spektaklu opartego na autorskim pomyśle. W trakcie spotkać będziemy poszukiwać sposobów na uporządkowanie i ustrukturyzowanie literackich tropów, indywidualnych zainteresowań, osobistej perspektywy i kontekstu społeczno-politycznego, które stanowią background koncepcji reżyserskiej. Zadamy sobie również pytanie o sprawczość teatru - zastanowimy się, jak działać w ramach teatru, aby jego znaczenie i strategie miały rezonowały wśród szerszego grona odbiorczyń? Czy to w ogóle możliwe? Posługując się przykładami dramaturgicznych ścieżek, wypracowywanych przez ostatnie lata wśród osób tworzących teatr, przyjrzymy się możliwościom angażowania w teatr i angażowania teatru w najbardziej palące społeczne wyzwania.

Przyjrzymy się różnym modelom budowania dramaturgii – zarówno tym opartym na tekście i narracji, jak i tym, które wychodzą od obrazu, ciała, działania, sytuacji performatywnej czy relacji między wykonawcami a publicznością. Interesować nas będą strategie pracy charakterystyczne dla współczesnego teatru i performansu: fragmentaryczność, kolaż, montaż, dokument, autobiograficzność, improwizacja, praca z materiałem pozateatralnym czy świadome rozszczelnianie granicy pomiędzy próbą a gotowym przedstawieniem. Będziemy traktować dramaturgię nie tylko jako konstrukcję opowieści, lecz także jako sposób organizowania uwagi widza, czasu, napięcia i relacji społecznych obecnych w przestrzeni teatru.

Istotnym punktem odniesienia będzie pytanie o sprawczość teatru: co właściwie może wydarzyć się dzięki przedstawieniu i w jaki sposób spektakl może wyjść poza samo reprezentowanie rzeczywistości? Zastanowimy się, czy teatr może tworzyć sytuacje realnego spotkania, uruchamiać rozmowę, zmieniać sposób patrzenia na określone problemy albo testować alternatywne modele wspólnotowości. Przyjrzymy się przy tym zarówno możliwościom, jak i ograniczeniom sztuki zaangażowanej – napięciu pomiędzy deklarowaną politycznością a estetyzacją, pomiędzy potrzebą oddziaływania a autonomią dzieła, a także pomiędzy chęcią dotarcia do nowych grup odbiorców a faktem, że teatr funkcjonuje w określonych instytucjonalnych i społecznych ramach.

Ważnym elementem pracy będzie również refleksja nad publicznością. Nie będziemy traktować jej jako abstrakcyjnego „odbiorcy”, lecz jako zbiorowość osób o różnych doświadczeniach, kompetencjach kulturowych i pozycjach społecznych. Spróbujemy więc projektować sytuację teatralną tak, aby pytanie o to, kto może wejść w relację ze spektaklem, było częścią samej koncepcji artystycznej. Posługując się przykładami dramaturgicznych i performatywnych ścieżek wypracowywanych w ostatnich latach przez osoby tworzące teatr i sztuki performatywne, przyjrzymy się możliwościom angażowania publiczności oraz angażowania teatru w najbardziej palące wyzwania społeczne. Warsztat będzie więc nie tylko pracą nad projektem konkretnego spektaklu, lecz także próbą odpowiedzi na pytanie, jaką sytuację społeczną chcemy za pomocą teatru wytworzyć i dlaczego właśnie teatr może być do tego potrzebny.