Performans - seminarium 2 WOT/M/PerfSem2

Wiedza
Osoba kończąca kurs:
K_WOTM_W01 – zna i rozumie w pogłębiony sposób fakty i zjawiska oraz teorie i metody dotyczące wiedzy o teatrze polskim i powszechnym, ze szczególnym naciskiem na zjawiska współczesne, oraz złożone zależności między nimi, także w powiązaniu z performatyką oraz dziedzinami takimi jak sztuki wizualne, dramat, film, filozofia.
K_WOTM_W02 – zna i rozumie zaawansowane zagadnienia oraz tendencje rozwojowe z zakresu dyscyplin nauk o sztuce (a także sztuk filmowych i teatralnych), co daje umiejętność umieszczenia zjawiska z zakresu wiedzy o teatrze w szerokim kontekście artystycznym, społecznym i kulturowym.
K_WOTM_W05 – zna i rozumie kontekst historyczny i kulturowy teatru w kontekście dyscyplin humanistycznych i artystycznych oraz ich związki z różnymi obszarami życia współczesnego

Umiejętności
Osoba kończąca kurs:
K_WOTM_U01 -- potrafi komunikować się ze zróżnicowanymi kręgami odbiorców – ze środowisk naukowych i twórczych, obejmujących współpracowników ale też uczestników życia kulturalnego – i prowadzić debatę oraz odpowiednio uzasadniać przyjmowane przez siebie stanowiska w dialogu.
K_WOTM_U02 – potrafi innowacyjnie wykorzystywać posiadaną wiedzę z zakresu wiedzy o teatrze w prowadzeniu badań naukowych oraz w pracy w instytucjach kultury i sektorze kreatywnym.
K_WOTM_U03 – jpotrafi pisemnie i ustnie formułować problemy natury teoretycznej i praktycznej dotyczące własnej działalności, korzystać z zaawansowanych technik informacyjno-komunikacyjnych, dokonywać krytycznej analizy, interpretacji oraz prezentacji własnych dokonań – także formułując i testując hipotezy związane z prostymi problemami badawczymi w zakresie wiedzy o teatrze lub performatyki.
K_WOTM_U06 – potrafi wykorzystać zdobytą wiedzę o teatrze, osadzoną w horyzoncie szeroko rozumianej humanistyki i działalności artystycznej, do własnego rozwoju zawodowego oraz kształcenia innych.

Kompetencje społeczne
Osoba kończąca kurs jest gotowa:
K_WOTM_K02 – do krytycznej oceny własnej wiedzy, posługiwania się nią w rozwiązywaniu problemów poznawczych i praktycznych oraz uznania autorytetu ekspertów w przypadku trudności z samodzielnym rozwiązaniem problemu.
K_WOTM_K03 – do wypełniania obowiązków społecznych, płynących z pełnionych funkcji, inspirowania i organizowania działalności na rzecz środowiska teatralnego i kulturalnego, kierując się zasadami dobra publicznego, także z uwzględnieniem myślenia i działania w sposób przedsiębiorczy.
K_WOTM_K04 – do odpowiedzialnego pełnienia ról zawodowych, z uwzględnieniem zmieniających się potrzeb społecznych, uzależnionych od tendencji rozwojowych życia kulturalnego i naukowego, z uwzględnieniem etosu i zasad etyki zawodowej oraz samorozwoju dorobku zawodowego.

Uczestnictwo w dyskusji – 100 %

1. Podstawowa:
1. MARVIN CARLSON, Performans. Tłum. Edyta Kubikowska, PWN, Warszawa 2007.
2. ERIKA FISCHER-LICHTE, Estetyka performatywności. Tłum. Mateusz Borowski i Małgorzata Sugiera, Księgarnia Akademicka, Kraków 2008.
3. TOMASZ KUBIKOWSKI, Aktor i performer, w: Dwóchsetlecie Szkoły Dramatycznej w Warszawie 1811-2011, red. Anna Kuligowska-Korzeniewska, Akademia Teatralna, Warszawa 2011.
4. JON MCKENZIE, Performuj albo… Tłum. Tomasz Kubikowski, Universitas, Kraków 2011.
5. RICHARD SCHECHNER, Performatyka. Wstęp. Tłum. Tomasz Kubikowski, Ośrodek Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego, Wrocław 2006.

2. Uzupełniająca:

1. JAMES LOXLEY, Performatywność i teoria performansu. Tłum. Mateusz Borowski i Małgorzata Sugiera, „Didaskalia” nr 101, luty 2011.
2. MATEUSZ BOROWSKI i MAŁGORZATA SUGIERA, Porządkować czy problematyzować, „Didaskalia” 2011 nr 101.
3. PIOTR MORAWSKI, Przeszłość performansu albo jak nie narodził się teatr, „Dialog” 2012 nr 5.
4. PATRICE PAVIS, Współczesna inscenizacja. Źródła, tendencje, perspektywy. Tłum. Piotr Olkusz, PWN 2011, rozdz. III.
5. MAŁGORZATA SUGIERA, Być jak baron Münchhausen czyli performatywność i performatyka, „Dialog” 2012 nr 5.