Choreografia WOT/M/Chora-L
Przedmiot wprowadza w podstawowe zagadnienia związane ze współczesnym rozumieniem choreografii oraz jej obecnością w teatrze i innych praktykach performatywnych. Choreografia traktowana jest nie tylko jako komponowanie ruchu, ale również jako sposób organizowania ciał, przestrzeni, czasu, relacji i działań. Szczególna uwaga poświęcona jest choreografii w jej performatywnym ujęciu, w którym ciało i ruch stają się narzędziami badania, komunikowania i tworzenia znaczeń.
Zajęcia łączą krótkie wprowadzenia teoretyczne, analizę przykładów oraz ćwiczenia praktyczne. Poprzez pracę z ciałem, ruchem, przestrzenią i relacją studenci poznają podstawowe narzędzia choreograficzne oraz sposoby ich wykorzystywania w praktyce. Improwizacja pojawia się jako jeden z języków i narzędzi praktyki choreograficznej — jako sposób poszukiwania, podejmowania decyzji, reagowania na zmieniające się warunki oraz tworzenia materiału i struktur ruchowych.
Istotnym elementem zajęć jest przyglądanie się choreografii jako praktyce, która może organizować nie tylko ruch, ale również relacje społeczne, sposoby obecności i współdziałania. Zajęcia podejmują pytania o to, w jaki sposób choreografia wpływa na postrzeganie ciała, przestrzeni i relacji między jednostką a grupą oraz w jaki sposób może stawać się narzędziem artystycznej wypowiedzi, krytycznej refleksji i eksperymentu. Praktyczne doświadczenie choreografii stanowi również punkt wyjścia do rozwijania narzędzi obserwacji i analizy przedstawień teatralnych, tanecznych i performatywnych. Doświadczenie własnego ciała i ruchu pozwala studentom bardziej świadomie przyglądać się sposobom organizowania ciała, przestrzeni, czasu, relacji i działania w różnych formach scenicznych.
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza
K_WOTL_W06 – osoba studencka zna podstawowe pojęcia, praktyki i narzędzia współczesnej choreografii oraz rozumie jej związki z teatrem i innymi dziedzinami sztuki.
K_WOTL_W08 – osoba studencka zna podstawowe zasady organizowania ciała, ruchu, przestrzeni, czasu i relacji w praktyce choreograficznej oraz rozumie ich znaczenie dla tworzenia i interpretowania działań performatywnych.
Umiejętności
K_WOTL_U08 – osoba studencka potrafi wykorzystywać podstawowe narzędzia choreograficzne, w tym improwizację jako język praktyki choreograficznej, do tworzenia i rozwijania własnych koncepcji artystycznych.
K_WOTL_U08 – osoba studencka potrafi świadomie organizować ciało, ruch, przestrzeń, czas i relacje w ramach prostych działań choreograficznych.
K_WOTL_U08 – osoba studencka potrafi wykorzystać doświadczenie praktyki choreograficznej do obserwacji i interpretacji przedstawień teatralnych i performatywnych.
Kompetencje społeczne
K_WOTL_K02 – osoba studencka jest gotowa do krytycznej refleksji nad własnym działaniem choreograficznym, rozpoznawania swoich możliwości i ograniczeń oraz poszukiwania sposobów dalszego rozwoju.
K_WOTL_K06 – osoba studencka jest gotowa do twórczego eksperymentowania oraz świadomego wykorzystywania wyobraźni, intuicji i uważności w praktyce choreograficznej.
K_WOTL_K06 – osoba studencka jest gotowa do współpracy z innymi oraz uwzględniania ich obecności, decyzji i perspektyw w procesie tworzenia działania choreograficznego.
Kryteria oceniania
Zaliczenie na ocenę, na podstawie obecności, aktywności i przygotowania do zajęć. Dopuszczalna jedna nieobecność.
Literatura
Jonathan Burrows, A Choreographer’s Handbook, Routledge, London–New York 2010.
Marta Keil (red.), Choreografia: polityczność, Art Stations Foundation, Instytut Muzyki i Tańca, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, East European Performing Arts Platform, Warszawa–Poznań–Lublin 2018.
Joanna Leśnierowska, Anna Królica (red.), Choreografia: autonomie, Art Stations Foundation, Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Marta Keil, Joanna Leśnierowska (red.), Choreografia: strategie, Art Stations Foundation, Narodowy Instytut Muzyki i Tańca, 2021.