Teatr popularny WOT/L/TrPop
1. Definicje – teatr popularny, powszechny, masowy czy może ludowy?
2. Metodologie – kto i dla kogo pisze historię teatru?
3. Kultura atrakcji
4. Cyrk
5. Teatrzyki ogródkowe
6. Wodewil i farsa
7. Teatromania
8. Szopki i kabarety
9. Operetki i rewie
10. Kościuszko - bohater zbiorowej wyobraźni
11. Teatr ludowy
12. Teatr dla dzieci
13. Teatr robotniczy
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty uczenia się
Wiedza:
Osoba studiując po zakończeniu kursu:
Potrafi rozróżnić różne formy widowisk teatralnych dla masowego widza oraz wskazać na ich indywidualne cechy. [K_WOTL_W01]
Zna historię rozwoju widowisk o popularnym charakterze. [K_WOTL_W01]
Ma świadomość funkcji, jaką pełnił teatr dla masowego widza, jego powiązań z kwestiami ekonomicznymi i prawnymi, a także uwarunkowań, w których się rozwijał. [K_WOTL_W05]
Umiejętności:
Osoba studiująca po zakończeniu kursu:
Rozumie trudności związane z pozyskiwaniem źródeł dotyczących teatrów popularnych w przeszłości, potrafi stawiać trafne pytania badawcze podczas ich analizy. [K_WOTL_U01]
Potrafi prowadzić debaty na temat teatru popularnego oraz uzasadnić zajmowane stanowisko w oparciu o pozyskaną podczas kursu wiedzę. [K_WOTL_U02]
Kompetencje społeczne:
Osoba studiująca po zakończeniu kursu:
Jest gotowa do stawiania krytycznych pytań o to, co jest kanonem w historii teatru oraz co wpływa na ocenę danego zjawiska teatralnego [K_WOTL_K02]
Kryteria oceniania
Podstawą zaliczenia przedmiotu jest egzamin ustny, który w uzasadnionych przypadkach może zostać zastąpiony pracą pisemną na zadany temat. Składową oceny stanowi także aktywność podczas zajęć.
W ramach kursu niedozwolone jest wykorzystywanie narzędzi AI.
Literatura
Literatura podstawowa:
• Teatr masowy. Teatr dla mas, red. Małgorzata Leyko, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2011.
• Agata Łuksza, Girlsa. Kobiecość i nowoczesność w polskiej rewii międzywojennej, „Didaskalia” 2014 nr 124.
• Agata Łuksza, Triumf krytyki, poddaństwo fanów. O zapoznanym piractwie teatralnym w teatrze dziewiętnastego wieku, „Dialog” 2020, nr 2, s. 201–215.
• Feliks Schober, Podróż po Warszawie, różne wydania.
• Władysław Ludwik Anczyc, Kościuszko pod Racławicami lub Emigracja chłopska, różne wydania.
• Żołnierz królowej Madagaskaru, według farsy Stanisława Dobrzyńskiego napisał Julian Tuwim.
Literatura dodatkowa:
• Łukasz Biskupski, Miasto atrakcji. Narodziny kultury masowej na przełomie XIX i XX wieku, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2013.
• Agata Łuksza, Glamour, kobiecość, widowisko. Aktorka jako obiekt pożądania, Wydawnictwo Instytutu Teatralnego, Warszawa 2016.
• Agata Łuksza, Tort Marcello. Kultury fanowskie w teatrze XIX wieku, Universitas, Kraków 2023.
• Circusiana. Otwarcia, red. Sylwia Siedlecka, Grzegorz Kondrasiuk, Wydawnictwo Instytutu Teatralnego, Warszawa 2022.
• Dorota Fox, Kabarety i rewie międzywojennej Warszawy, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2017.
• Faktomontaże Leona Schillera, red. Anna Kuligowska-Korzeniewska, Wydawnictwo Instytutu Teatralnego, Warszawa 2015.
• Manon van de Water, Theatre, Youth, and Culture, A Critical and Historical Exploration, Palgrave Macmillan, New York, 2012.
• Robotnik. Performanse pamięci, red. Agata Adamiecka-Sitek, Dorota Sajewska, Dorota Sosnowska, Instytut Wydawniczy Książki i Prasa, Warszawa 2017.
• Teatry dla masowej publiczności, red. Piotr Olkusz, Monika Wąsik, Wydawnictwo Przypis, Łódź 2017.
• W kręgu warszawskiego Baja, oprac. Henryk Jurkowski, PIW 1978.
• Witold Filler: Melpomena i piw;, Cyrk czyli emocje pradziadków; Rendez-vous z warszawską operetką; Na lewym torze. Teatr Witolda Wandurskiego, różne wydania.