Teatr i kultura francuska WOT/L/TFr
Zajęcia będą poświęcone XX-wiecznej i XXI wiecznej kulturze Francji (z akcentem na sztuki performatywne) i jej przeobrażeniom na tle społeczno-politycznym. Będą zorganizowane wokół bloków tematycznych:
1. Dwie Francje
- Mit Wielkiej rewolucji francuskiej, jego miejsce w kulturze Francji (Thermidor Victoriena Sardou oraz 1789 Ariane Mnouchkine, twórczość Ariane Mnouchkine)
- Joanna d'Arc i mit katolicko-narodowy (Paul Claudel Joanna d'Arc na stosie oraz jego realizacja w reżyserii Romea Castellucciego)
- Sprawa Dreyfusa i teatr (Alfred Jarry Diabelska wyspa)
- rozdzielenie państwa i kościoła, zniesienie cenzury teatralnej
2. Wojna francusko-algierska i dekolonizacja
- historia i kultura kolonialna Francji
- Prapremiera Parawanów Jeana Geneta w 1966 roku
- kino przedmieść Nienawiść i film Nędznicy Ladja Ly
- polityka różńorodności: Clement Cogitore / Bintou Dembele, Les Indes Galantes; Rebeca Chaillon Carte noire nommée désir (fragmenty spektakli)
- Bernard-Marie Koltès, Walka czarnucha z psami, „Dialog” 1991 nr 11.
3. Rok 1968
- Sytuacjoniści, Guy Debord, rewolta 1968
- Sytuacjoniści a surrealizm: antropologia codzienności, motyw miasta, działania partycypacyjne surrealistów
4. Model organizacji teatru we Francji
- status Tymczasowego pracownika widowisk
- podział instytucjonalny - teatry narodowe, dramatyczne sceny narodowe, zespoły teatralne; festiwale teatralne
6.Współczesny teatr francuski (przykłady twórczości )
- Philippe Quesne
- Giselle Vienne
- Julien Gosslin
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty uczenia się
Wiedza
student po zakończeniu kursu powinien:
1 Znać najważniejsze ośrodki życia teatralnego Francji i model organizacyjny francuskiego teatru. K_WOTL_W05
2 Mieć wiedzę na temat najważniejszych francuskich ruchów performatywnych XX wieku i najnowszego teatru francuskiego K_WOTL_W01
3 Znać i rozumieć relacje zachodzące między teatrem (i zjawiskami performatywnymi) a społeczeństwem francuskim XX wieku. K_WOTL_W07
Umiejętności student po zakończeniu kursu powinien:
1 Umieć wymienić i scharakteryzować główne XX-wieczne ruchy artystyczne we Francji XX i XXI wieku K_WOTL_U01
2 Umieć opisać model organizacyjny teatru we Francji i wskazać jego mocne i słabe strony. K_WOTL_U03
3 Umieć opisać przemiany w kultury Francji XX i XXI wieku (określić znaczenie i miejsce wybranych zjawisk w procesie historycznym , społecznym i politycznym). K_WOTL_U02
Kompetencje personalne i społeczne
student po zakończeniu kursu :
1 jest otwarty na poszerzanie zakresu swojej wiedzy językowo-kulturowej. K_WOTL_K06
2 jest gotów do zbierania, analizowania, interpretowania i łączenia informacji z różnych dziedzin współczesnej kultury. K_WOTL_K05
3 potrafi dbać o umotywowane argumenty zawarte we własnej opinii K_WOTL_K02
Kryteria oceniania
Dopuszczalne są 2 (nieusprawiedliwione) nieobecności na zajęciach.
Na ocenę końcową składają się:
1. Aktywność na zajęciach i lektura wskazanych tekstów (10%)
3. Egzamin (90%)
Literatura
Podstawowa (dramaty, artykuły i wybrane rozdziały książek):
1. Claire Bishop. Sztuczne piekła, Bęc zmiana, Warszawa 2015.
2. Ana Brzezińska (red.), Fragment mojego życia: Rozmowy z Bernardem-Marie Koltesem, Ha!Art, Kraków 2010.
3. Guy Debord, Społeczeństwo spektaklu, PIW, Warszawa 2007.
4. Jean Genet, Parawany, przeł. Maria Skibiniewska, Jerzy Lisowski, w: tegoż, Teatr, PIW, Warszawa 1970.
5. Alfred Jarry, Diabelska wyspa, w: tegoż, Teatr ojca Ubu,
6. Magdalena Hasiuk, Teatr słońca. Od rewolucji na kozłach do odysei uchodźców, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Warszawa 2016.
7. Bernard-Marie Koltès, Walka czarnucha z psami, „Dialog” 1991 nr 11.
8. Rafał Księżyk, Niebezpieczna poezja, Dwutygodnik.com 2015 nr 9: https://www.dwutygodnik.com/artykul/6100-niebezpieczna-poezja.html
9. Mateusz Kwaterko, Paweł Krzaczkowski, Przewodnik dla dryfujących, Bęc Zmiana, Warszawa 2015.
10. Karolina Prykowska-Michalak (red.), System organizacji teatrów w Europie, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Warszawa 2016.
11. Dorota Semenowicz, Od uniwersalizmu do różnorodności, "Didaskalia" 2023 nr 177.
12. Dorota Semenowicz, Moje ciało, moje zasady. „Carte noire nommée désir” Rébekki Chaillon w kontekście historii i kultury kolonialnej Francji
13. Dorota Semenowicz, Próbka rewolucji. Skandal wokół Parawanów Jeana Geneta, w: Mechanika skandalu, Akademia Teatralna, Warszawa 2023.
14. Adam Ważyk (red.), Surrealizm. Antologia, Czytelnik, Warszawa 1976
15. przewodniki w Didaskaliach: Gisele Vienne, Philippe Quesne
Rozszerzona (dramaty, artykuły i wybrane rozdziały książek):
1. Jacek Kowalski, Anna Loba, Mirosław Loba, Jan Prokop, Dzieje kultury francuskiej, PWN, Warszawa 2005.
2. Henri Béhar, Dada i surrealizm w teatrze, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1975.