T.S. Eliot i dramat poetycki WOT/L/Eliot

Student po ukończeniu fakultetu osiągnie następujące efekty uczenia się:

Wiedza:
Student rozumie znaczenie twórczości T. S. Eliota w światowej dramaturgii oraz poezji, a także podstawowe cele i dążenia twórców dramatów poetyckich [K_WOTL_W03]*

Student zdobywa wiedzę na temat twórczości fundamentalnych zmian w poezji światowej na przełomie wieków XIX i XX (symboliści francuscy, E. Pound, W. B. Yeats) oraz ich wpływu na twórczość T. S. Eliota, a także związków nowoczesnej poezji z teatrem [K_WOTL_W06]*

Student zdobywa wiedzę z zakresu krytycznej analizy eseju oraz wnikliwej interpretacji tekstów poetyckich oraz potrafi dochodzić do scenicznego potencjału tekstów niedramatycznych [K_WOTL_W07]*

Umiejętności:
Student potrafi wnikliwie analizować strukturę tekstu dramatycznego, formę oraz krytycznie oceniać idee w nim zawarte z uwzględnieniem scenicznego potencjału na przykładzie sztuk Eliota, Yeatsa i Audena [K_WOTL_U09]*

Kompetencje społeczne:
Student w trakcie dyskusji na temat tekstów eseistycznych, poetyckich oraz dramatycznych omawianych na zajęciach przedstawia swoje zdanie, przemyślenia, osobiste interpretacje oraz siłę oddziaływania tekstów na jego wrażliwość [K_WOTL_K06]*

*[K_WOTL_W03]: Absolwent zna i rozumie wybrane zagadnienia szczegółowe z zakresu nauki związane z historią doktryn teatralnych, teatralnych teorii dramatu.
*[K_WOTL_W06]: Absolwent zna i rozumie ścisłe powiązanie teatru z innymi rodzajami sztuk (literatura) i ma niezbędną wiedzę na ich temat.
*[K_WOTL_W07]: Absolwent zna i rozumie powiązanie wiedzy o teatrze z innymi dyscyplinami w obrębie nauk humanistycznych i społecznych (historia, filozofia, historia idei) i ma podstawową, niezbędną wiedzę na ich temat.
*[K_WOTL_U09]: Absolwent potrafi rozumieć istotę konstrukcji tekstu scenariusza oraz samodzielnie oceniać tekst literacki i możliwości jego adaptacji do teatru.
*[K_WOTL_K06]: Absolwent jest gotów do efektywnego wykorzystania wyobraźni, intuicji, emocjonalności, zdolności twórczego myślenia i twórczej pracy, adaptowania się do zmieniających się okoliczności.

Zajęcia zakończą się ustnym kolokwium zaliczeniowym, do którego dopuszczeni będą studenci o odpowiedniej liczbie obecności. Na ocenę końcową będą mieć wpływ: kolokwium, obecność oraz aktywność w trakcie dyskusji i analiz tekstów.

LITERATURA PODMIOTOWA:

Auden W. H., „Morze i zwierciadło”, tłum. Stanisław Barańczak, Kraków 2003.
Eliot T. S., „Tradycja i talent indywidualny”, tłum. Helena Pręczkowska, [w:] tegoż, „Kto to jest klasyk i inne eseje”, tłum. zbiorowe, Kraków 1998.
Eliot T. S., „Hamlet”, tłum. Helena Pręczkowska, [w:] tegoż, „Kto to jest klasyk i inne eseje”, tłum. zbiorowe, Kraków 1998.
Eliot T. S., „Zadania poezji”, tłum. Magdalena Heydel, [w:] tegoż, „Kto to jest klasyk i inne eseje”, tłum. zbiorowe, Kraków 1998.
Eliot. T. S., „Poezja i dramat”, tłum. Helena Pręczkowska, [w:] tegoż, „Szkice literackie”, tłum. zbiorowe, Warszawa 1963.
Eliot T. S., „Dialog o poezji dramatycznej”, [w:] tegoż, „Szkice krytyczne”, tłum. Maria Niemojewska, Warszawa 1972.
Eliot T. S., „Szanse dramatu poetyckiego”, [w:] tegoż, „Szkice krytyczne”, tłum. Maria Niemojewska, Warszawa 1972.
Eliot T. S., „»Retoryka« i dramat poetycki”, tłum. Maria Niemojewska, [w:] tegoż, „Szkice krytyczne”, wybór i tłum. Maria Niemojewska, Warszawa 1972.
Eliot T. S., „Pieśń miłosna J. Alfreda Prufrocka”, tłum. i wyd. dowolne.
Eliot T. S., „Ziemia jałowa”, tłum. i wyd. dowolne.
Eliot T. S., „Wydrążeni ludzie”, tłum. i wyd. dowolne.
Eliot T. S., „Środa popielcowa”, tłum i wyd. dowolne.
Eliot T. S., „Zjazd rodzinny”, tłum. i wyd. dowolne.
Eliot T. S., „Cocktail party”, tłum. i wyd. dowolne.
Eliot T. S. „Zaufany sekretarz”, tłum. i wyd. dowolne.
Eliot T. S., „Mąż stanu”, tłum. i wyd. dowolne.
Yeats W. B., „Hrabianka Kathleen O’Shea” [w:] tegoż, „Baśnie i podania ludowe Irlandii”, tłum. Pustuła-Lewicka Hanna, Czuły Barbarzyńca Press 2024.
Yeats W. B., „Księżniczka Kasia”, tłum. Jan Kasprowicz, wyd. dowolne.

LITERATURA PRZEDMIOTOWA:

Ackroyd P., „T. S. Eliot”, tłum. Krzysztof Mazurek, Kraków 1996.
Auden W. H., „Światy wtórne i inne eseje”, tłum. i wybór Piotr Nowak, Warszawa 2024.
Barańczak S., „Zamiast wstępu: nota tłumacza” [w:] Auden W. H., „Morze i zwierciadło”, tłum. Stanisław Barańczak, Kraków 2003.
Bloom H., „Zachodni kanon”, tłum. Bogdan Baran i Michał Szczubiałka, Warszawa 2019.
Browne E. M., „The Making of T. S. Eliot’s Plays”, London 1969.
Elektorowicz L. posłowie [w:] Auden W., H., „Poezje”, tłum. zbiorowe, Kraków 1988.
Johnson P., „Historia Anglików”, tłum. Jarosław Mikos, Gdańsk 2002.
Kimla P., „Kiedy czas staje i czas nie ma końca. Idee polityczne w eseistyce T. S. Eliota”, Kraków 2003.
Kowalski T., „W. H. Auden, szekspirolog i librecista”, Kraków 2019.
Kozłowska J., „T. S. Eliot w polskiej kulturze teatralnej”, Warszawa 2014.
Miłosz Cz., „Ziemia Ulro”, wyd. dowolne.
Rulewicz W. „W stronę rytuału” [w:] Yeats W. B., „Dramaty”, tłum. zbiorowe, Warszawa 1994.
Sławińska I., „Dramaty T. S. Eliota” [w:] tejże. „Moja gorzka europejska ojczyzna”, Warszawa 1988.
Sławińska I., „Ku definicji dramatu poetyckiego” [w:] tejże, „Sceniczny gest poety”, Kraków 1960.
Sprusiński M., posłowie [w:] Eliot T. S., „Wybór dramatów”, tłum. zbiorowe, Kraków 1982.
Steiner G., „Śmierć tragedii”, tłum. Krzysztof Filip Rudolf, Gdańsk 2023.
Taborski B., „Thomas Stearns Eliot — pionier nowoczesnego dramatu poetyckiego [w:] tegoż, „Nowy teatr elżbietański”, Kraków 1967.
Ward J., „T. S. Eliot w oczach trzech polskich pisarzy”, Kraków 2001.
y Gasset J. O., „Bunt mas”, tłum. Piotr Niklewicz, Warszawa 2006.
Zdziechowski M., „W obliczu końca”, Warszawa 1999.