Praca na materiale non-fiction WA/A/PnMnF-L
1. Czym jest post-fikcja? Rozpoznanie zainteresowań osób uczestniczących.
2. Praktyczne wprowadzenie do devising. Wybór tematów/punktów wyjścia. Podział na grupy.
3. Czym różni się praktyka od rozmowy? Szukanie form. Pytania badawcze.
4. Rozwinięcie kompozycji.
5. Pokazy wewnętrzne. Feedback.
6. Przygotowanie pokazu publicznego.
Efekty kształcenia
Wiedza: Znajomość nurtu “devising” (“devised theatre”).
Rozumienie i rozróżnianie pojęć “post-fikcja”, “teatr z realu” (“theatre of the real”), “teatr dokumentalny”, “verbatim”
Umiejętności:
Elastyczny podział ról przy tworzeniu spektaklu
Konstruowanie materiału teatralnego ze źródeł dokumentalnych
Samodzielne badania przy poszukiwaniu materiału
Znajdywanie form teatralnych poszerzających definicję spektaklu
Kompetencje:
Dzielenie się odpowiedzialnością w pracy grupowej
Wspieranie innych w ich procesach twórczych (feedback, zastępstwo, partycypacja)
Organizacja pracy twórczej i produkcyjnej przy tworzeniu spektaklu
Przekładanie swoich zainteresowań, fascynacji i odkryć na język performatywny
Kryteria oceniania
Zaliczenie whmaga obecności i zaangażowania podczas zajęć.
Literatura
Christopher Balme, “Postfictional Theatre, Institutional Aesthetics, and the German Theatrical Public Sphere”, TDR 67:2 (T258), 2023
Sodja Zupanc Lotker, "Devised Theatre Dramaturgy. A Practical Handbook", Academy of Performing Arts, 2024
Emma Govan, Helen Nicholson i Katie Normington, "Making a performance: devising histories and contemporary practices", Routledge, 2007
Jess Thorpe and Tashi Gore, "A Beginner’s Guide to Devising Theatre", Bloomsbury, 2020