Praca na materiale non-fiction WA/A/PnMnF-L
1. Czym jest post-fikcja? Rozpoznanie zainteresowań osób uczestniczących.
2. Praktyczne wprowadzenie do devising. Wybór tematów/punktów wyjścia. Podział na grupy.
3. Czym różni się praktyka od rozmowy? Szukanie form. Pytania badawcze.
4. Rozwinięcie kompozycji.
5. Pokazy wewnętrzne. Feedback.
6. Przygotowanie pokazu publicznego.
Efekty uczenia się
Wiedza: Znajomość nurtu “devising” (“devised theatre”).
Rozumienie i rozróżnianie pojęć “post-fikcja”, “teatr z realu” (“theatre of the real”), “teatr dokumentalny”, “verbatim”
Umiejętności:
Elastyczny podział ról przy tworzeniu spektaklu
Konstruowanie materiału teatralnego ze źródeł dokumentalnych
Samodzielne badania przy poszukiwaniu materiału
Znajdywanie form teatralnych poszerzających definicję spektaklu
Kompetencje:
Dzielenie się odpowiedzialnością w pracy grupowej
Wspieranie innych w ich procesach twórczych (feedback, zastępstwo, partycypacja)
Organizacja pracy twórczej i produkcyjnej przy tworzeniu spektaklu
Przekładanie swoich zainteresowań, fascynacji i odkryć na język performatywny
Kryteria oceniania
Zaliczenie whmaga obecności i zaangażowania podczas zajęć.
Literatura
Christopher Balme, “Postfictional Theatre, Institutional Aesthetics, and the German Theatrical Public Sphere”, TDR 67:2 (T258), 2023
Sodja Zupanc Lotker, "Devised Theatre Dramaturgy. A Practical Handbook", Academy of Performing Arts, 2024
Emma Govan, Helen Nicholson i Katie Normington, "Making a performance: devising histories and contemporary practices", Routledge, 2007
Jess Thorpe and Tashi Gore, "A Beginner’s Guide to Devising Theatre", Bloomsbury, 2020