Praca twórcza z dzieckiem w kulturze świadomej zgody ABK/BKD/PTzDwKSZ
Uczestnicy poznają pojęcie świadomej zgody w pracy z dzieckiem, z uwzględnieniem jego rozwojowych możliwości poznawczych, emocjonalnych i społecznych. Omawiane są m.in. etapy rozwoju dziecka, język bezpieczeństwa, projektowanie środowiska twórczego, komunikacja granic i sygnałów, a także relacja dorosły–dziecko jako fundament procesu twórczego. Program uwzględnia mikropraktyki zgody, rytuały bezpieczeństwa, choreografię bliskości i ramy prawne oraz etyczne działań z udziałem dzieci. Moduł jest przeznaczony dla osób pracujących z dziećmi w sektorze kultury i edukacji, które chcą pogłębić swoje kompetencje w duchu troski, szacunku i odpowiedzialności.
Treść modułu:
1. Kim jest dziecko w pracy twórczej?
CEL: Zrozumienie dziecka jako osoby podmiotowej, a nie „materiału artystycznego” oraz rozwinięcie kompetencji w budowaniu odpowiedzialnej, rozwojowej relacji dorosły–dziecko.
Tematy:
- Dziecko jako uczestnik procesu twórczego – podmiotowość i sprawczość
- Prawne i etyczne ramy pracy z dziećmi (Konwencja o prawach dziecka, prawo polskie, regulacje UE)
- Etapy rozwoju dziecka:
- - 0–2 lata: ciałoczucie, bezpieczeństwo, podstawowa więź
- - 3–6 lat: wyobraźnia, zależność, uczenie się przez relację
- - 7–11 lat: reguły, potrzeba przynależności, lojalność wobec grupy
- - 12+ lat: autonomia, tożsamość, granice
- - Neuropsychologia i emocjonalność dziecka – co się dzieje „pod spodem”?
2. Świadoma zgoda czy relacja?
CEL: Rozróżnienie między zgodą a relacją jako podstawą komunikacji z dzieckiem oraz rozwijanie umiejętności budowania zaufania jako warunku zgody.
Tematy:
- Czym jest świadoma zgoda w kontekście rozwoju dziecka – a czym nie jest
- Przed 12 rokiem życia: relacja jako forma zgody – obserwacja, empatia, język ciała
- Po 12 roku życia: zgoda jako akt werbalny i cielesny – rozwijanie języka komunikacji
- Triada świadomej zgody: dziecko – opiekun – osoba prowadząca
- Zgoda jako proces dynamiczny, a nie podpis: mikroakty i ciągła obserwacja
- Rola zaufania i bezpieczeństwa w kontekście odmowy, zmiany zdania i wyrażania niezgody
3. Przestrzeń i komunikacja: jak zbudować bezpieczne środowisko twórcze dla dziecka?
CEL: Zaprojektowanie środowiska pracy opartego na komunikacji, sygnalizacji granic i emocji oraz fizycznym i emocjonalnym bezpieczeństwie dzieci.
Tematy:
- Rytuały bezpieczeństwa: rozpoczęcie, zakończenie, sygnały STOP, ustawienie przestrzeni
- Mikropraktyki troski: pauza, pytanie, zgoda krok po kroku, odzwierciedlanie reakcji dziecka
- Jak dzieci sygnalizują dyskomfort niewerbalnie – obserwacja i empatyczne reagowanie
- Projektowanie przestrzeni sensorycznej i emocjonalnej – dostosowanie do wieku i potrzeb grupy
- Jak mówić o granicach i potrzebach w sposób dostępny i naturalny
4. Bliskość, dotyk, emocje: choreografia relacji z dzieckiem
CEL: Świadome zarządzanie dotykiem, emocjami i obecnością w przestrzeni artystycznej z dzieckiem oraz rozpoznawanie granic i intymności dziecięcej.
Tematy:
- Jak budować relację z dzieckiem jako dorosły: rola opiekuna, mentora, świadka
- Intymność dziecięca – rozumiana jako bliskość, a nie seksualność
- Język mówienia o emocjach i ciele – przykłady dostępnych komunikatów i metafor
- Praca z choreografią: ustalanie gestów, spojrzeń, obecności scenicznej
- Kontakt fizyczny jako potencjalne ryzyko i jednocześnie element ekspresji – jak działać odpowiedzialnie
- Odpowiedzialność dorosłego za regulację emocjonalną w relacji z dzieckiem
5. Tworzenie struktury bezpieczeństwa w środowisku pracy z dzieckiem
CEL: Nabycie umiejętności tworzenia i wdrażania procedur oraz struktur wspierających dobrostan dziecka w działaniach edukacyjnych, artystycznych i pozaszkolnych.
Tematy:
- Prawne i etyczne ramy odpowiedzialności organizatora działań z dziećmi
- Tworzenie karty zasad zespołu pracującego z dziećmi
- Procedury reagowania w przypadku sygnałów niepokoju, nadużyć lub przekroczeń
- Rola osoby bezpieczeństwa i sposoby prowadzenia rozmów wspierających z dzieckiem
- Jak wdrażać mikrozmiany w systemie – w języku, strukturze czasu, dokumentach, narracji
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Po ukończeniu kursu osoba uczestnicząca:
W12:
- ma uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat bezpiecznej pracy z dzieckiem w kulturze świadomej zgody
- jest gotowa do stosowania języka świadomej zgody dostosowanego do wieku dziecka;
W19:
- rozumie potrzeby szczególnej ochrony dzieci w procesach twórczych i jest świadoma społecznych i psychologicznych konsekwencji naruszenia ich bezpieczeństwa i godności
- rozumieli różnicę między zgodą dziecka a zgodą dorosłego;
U07+U15:
- potrafi zaprojektować bezpieczne dla dziecka środowisko pracy twórczej
- umie projektować środowisko pracy twórczej w sposób wspierający autonomię dziecka;
K09:
- jest gotowa do etycznej pracy z dziećmi oraz do zmieniania kultury pracy z dziećmi w kierunku bezpieczeństwa i podmiotowości
- potrafi rozpoznać potrzeby dziecka na różnych etapach rozwoju;
- potrafi tworzyć struktury bezpieczeństwa i reagować na przekroczenia.
- umie budować relację opartą na zaufaniu i sygnałach niewerbalnych;
Kryteria oceniania
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu:
Obecność na zajęciach online (90%), Aktywność w pracy indywidualnej i zespołowej (10%). zaliczenie testu sprawdzającego.
Literatura
Literatura:
Marshall B. Rosenberg, Porozumienie bez przemocy.
(wielokrotne wydania polskie) – podstawowe narzędzie do pracy z komunikatem typu „ja”, uważnością i granicami.
Siegel, D. – Zintegrowany mózg, zintegrowane dziecko
Literatura uzupełniająca:
Konwencja o prawach dziecka, materiały WHO i UNCRC