Praca twórcza z dzieckiem w kulturze świadomej zgody ABK/BKD/PTzDwKSZ
Uczestnicy poznają pojęcie świadomej zgody w pracy z dzieckiem, z uwzględnieniem jego rozwojowych możliwości poznawczych, emocjonalnych i społecznych. Omawiane są m.in. etapy rozwoju dziecka, język bezpieczeństwa, projektowanie środowiska twórczego, komunikacja granic i sygnałów, a także relacja dorosły–dziecko jako fundament procesu twórczego. Program uwzględnia mikropraktyki zgody, rytuały bezpieczeństwa, choreografię bliskości i ramy prawne oraz etyczne działań z udziałem dzieci. Moduł jest przeznaczony dla osób pracujących z dziećmi w sektorze kultury i edukacji, które chcą pogłębić swoje kompetencje w duchu troski, szacunku i odpowiedzialności.
Treść modułu:
1. Kim jest dziecko w pracy twórczej?
CEL: Zrozumienie dziecka jako osoby podmiotowej, a nie „materiału artystycznego” oraz rozwinięcie kompetencji w budowaniu odpowiedzialnej, rozwojowej relacji dorosły–dziecko.
Tematy:
- Dziecko jako uczestnik procesu twórczego – podmiotowość i sprawczość
- Prawne i etyczne ramy pracy z dziećmi (Konwencja o prawach dziecka, prawo polskie, regulacje UE)
- Etapy rozwoju dziecka:
- - 0–2 lata: ciałoczucie, bezpieczeństwo, podstawowa więź
- - 3–6 lat: wyobraźnia, zależność, uczenie się przez relację
- - 7–11 lat: reguły, potrzeba przynależności, lojalność wobec grupy
- - 12+ lat: autonomia, tożsamość, granice
- - Neuropsychologia i emocjonalność dziecka – co się dzieje „pod spodem”?
2. Świadoma zgoda czy relacja?
CEL: Rozróżnienie między zgodą a relacją jako podstawą komunikacji z dzieckiem oraz rozwijanie umiejętności budowania zaufania jako warunku zgody.
Tematy:
- Czym jest świadoma zgoda w kontekście rozwoju dziecka – a czym nie jest
- Przed 12 rokiem życia: relacja jako forma zgody – obserwacja, empatia, język ciała
- Po 12 roku życia: zgoda jako akt werbalny i cielesny – rozwijanie języka komunikacji
- Triada świadomej zgody: dziecko – opiekun – osoba prowadząca
- Zgoda jako proces dynamiczny, a nie podpis: mikroakty i ciągła obserwacja
- Rola zaufania i bezpieczeństwa w kontekście odmowy, zmiany zdania i wyrażania niezgody
3. Przestrzeń i komunikacja: jak zbudować bezpieczne środowisko twórcze dla dziecka?
CEL: Zaprojektowanie środowiska pracy opartego na komunikacji, sygnalizacji granic i emocji oraz fizycznym i emocjonalnym bezpieczeństwie dzieci.
Tematy:
- Rytuały bezpieczeństwa: rozpoczęcie, zakończenie, sygnały STOP, ustawienie przestrzeni
- Mikropraktyki troski: pauza, pytanie, zgoda krok po kroku, odzwierciedlanie reakcji dziecka
- Jak dzieci sygnalizują dyskomfort niewerbalnie – obserwacja i empatyczne reagowanie
- Projektowanie przestrzeni sensorycznej i emocjonalnej – dostosowanie do wieku i potrzeb grupy
- Jak mówić o granicach i potrzebach w sposób dostępny i naturalny
4. Bliskość, dotyk, emocje: choreografia relacji z dzieckiem
CEL: Świadome zarządzanie dotykiem, emocjami i obecnością w przestrzeni artystycznej z dzieckiem oraz rozpoznawanie granic i intymności dziecięcej.
Tematy:
- Jak budować relację z dzieckiem jako dorosły: rola opiekuna, mentora, świadka
- Intymność dziecięca – rozumiana jako bliskość, a nie seksualność
- Język mówienia o emocjach i ciele – przykłady dostępnych komunikatów i metafor
- Praca z choreografią: ustalanie gestów, spojrzeń, obecności scenicznej
- Kontakt fizyczny jako potencjalne ryzyko i jednocześnie element ekspresji – jak działać odpowiedzialnie
- Odpowiedzialność dorosłego za regulację emocjonalną w relacji z dzieckiem
5. Tworzenie struktury bezpieczeństwa w środowisku pracy z dzieckiem
CEL: Nabycie umiejętności tworzenia i wdrażania procedur oraz struktur wspierających dobrostan dziecka w działaniach edukacyjnych, artystycznych i pozaszkolnych.
Tematy:
- Prawne i etyczne ramy odpowiedzialności organizatora działań z dziećmi
- Tworzenie karty zasad zespołu pracującego z dziećmi
- Procedury reagowania w przypadku sygnałów niepokoju, nadużyć lub przekroczeń
- Rola osoby bezpieczeństwa i sposoby prowadzenia rozmów wspierających z dzieckiem
- Jak wdrażać mikrozmiany w systemie – w języku, strukturze czasu, dokumentach, narracji
Koordynatorzy przedmiotu
godziny zajęć kształtujących umiejętności praktyczne (liczbowo)
ECTS przypisane do zajęć kształtujących umiejętności praktyczne (liczbowo)
godziny zajęć zrealizowanych zdalnie (liczbowo)
ECTS przypisane do zajęć zrealizowanych zdalnie (liczbowo)
Efekty kształcenia
Po ukończeniu kursu osoba uczestnicząca:
W12:
- ma uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat bezpiecznej pracy z dzieckiem w kulturze świadomej zgody
- jest gotowa do stosowania języka świadomej zgody dostosowanego do wieku dziecka;
W19:
- rozumie potrzeby szczególnej ochrony dzieci w procesach twórczych i jest świadoma społecznych i psychologicznych konsekwencji naruszenia ich bezpieczeństwa i godności
- rozumieli różnicę między zgodą dziecka a zgodą dorosłego;
U07+U15:
- potrafi zaprojektować bezpieczne dla dziecka środowisko pracy twórczej
- umie projektować środowisko pracy twórczej w sposób wspierający autonomię dziecka;
K09:
- jest gotowa do etycznej pracy z dziećmi oraz do zmieniania kultury pracy z dziećmi w kierunku bezpieczeństwa i podmiotowości
- potrafi rozpoznać potrzeby dziecka na różnych etapach rozwoju;
- potrafi tworzyć struktury bezpieczeństwa i reagować na przekroczenia.
- umie budować relację opartą na zaufaniu i sygnałach niewerbalnych;
Kryteria oceniania
Forma i warunki zaliczenia przedmiotu:
Obecność na zajęciach online (90%), Aktywność w pracy indywidualnej i zespołowej (10%). zaliczenie testu sprawdzającego.
Literatura
Literatura:
Marshall B. Rosenberg, Porozumienie bez przemocy.
(wielokrotne wydania polskie) – podstawowe narzędzie do pracy z komunikatem typu „ja”, uważnością i granicami.
Siegel, D. – Zintegrowany mózg, zintegrowane dziecko
Literatura uzupełniająca:
Konwencja o prawach dziecka, materiały WHO i UNCRC